منحنی استرس

ساعت ٢:٤۳ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢٩ آبان ،۱۳۸٧

مقدار معینی استرس یا تحریک برای سلامتی وکارایی ما لازم می باشد. بدون تحرکی که استرس ایجاد می نماید، ما هیچ کاری نمی توانیم انجام دهیم. در حقیقت ازنظر فیزیولوژیکی، فقدان کامل استرس مساوی با مرگ است!
دراین جهت باید به یادداشت که خستگی و فقدان تحریک ناشی از استرس ناکافی می تواند برای سلامتی وکارایی ما زیان آور باشد. سطح سلامتی وکارایی ما با افزایش استرس بالا می شود - اما نه بطور نامحدود زمانی که ما از نقطه اوج منحنی استرس می گذریم، هم سلامتی وهم کارایی ما کاهش می یابد. سطح بالای استرس (که به وسیله پرفسور سلیه، استرس مثبت نامیده می شود) به عنوان نقطه ماکزیممی است که همزمان با افزایش استرس، سلامتی وکارایی ما نیز افزایش می یابد، این فاز مثبت استرس است. زمانی که خستگی شروع می شود، سلامتی و کارایی ما کاهش می یابد واین مطابق با فاز منفی استرس می باشد.
گروهی از استرس زاها که درطی روز باآنها مواجه می شویم ما را به سمت نقطه بالای منحنی استرس می رانند. اگر ما ازاین موضوع آگاه نباشیم وعلائم افزایش استرس را نشناسیم، پس از مدتی خود را به طور پیشرونده ای درفاز منفی استرس می یابیم.
موقعیت ما در روی منحنی استرس متغیر است ونسبت به فاکتورهای مختلف مانند زمانی از روز و شب که درآن هستیم، طبیعت استرس زاها و مقدار موثر بودن روش های مقابله ما با استرس، متفاوت است. همه ما آستانه های متفاوتی نسبت به استرس داریم، پس شکل منحنی استرس از شخصی به شخص دیگر متفاوت است. با این وجود هرکسی نقطه ای در پیشرو دارد که استرس دیگر یک نیروی محرک نیست بلکه یک مانع در جهت سلامتی وکارایی است.
استرس مثبت ومنفی
عمل کردن درفاز مثبت استرس منجر می گردد به:
- نیروی زندگی - جدیت - خوش بینی - دید مثبت - مقاومت نسبت به بیماری ها - بنیه بدنی - هوشیاری فکری - روابط شخصی مناسب - نیروی تولید و خلاقیت بالا -
در فاز منفی استرس، ما مستعد هستیم به:
- خستگی - بی حوصلگی - کاهش دقت - افسردگی - بدبینی - بیماری - حوادث - عدم برقراری ارتباط مناسب - نیروی تولید و خلاقیت پایین.
هدف از بین بردن استرس نیست زیرا نه تنها غیرممکن است بلکه مطلوب نیز هست، هدف ما باقی ماندن در فاز مثبت استرس به وسیله مقدار صحیحی ازآن می باشد.

کلمات کلیدی:

افکار مثبت و کنترل ذهن و کاهش اظطراب و استرس ,موفقیت ...

حرکت اول: از آغاز تا تقى‏زاده‏

حرکت دوم: از تقى‏زاده تا آل احمد

حرکت سوم: از آل احمد تا شهید آوینى‏

مقدمه

مثبت انگاری

لقمه ی حلال و حرام

پیش گیری از تکرار گناه

پی آمدهای روانی رابطه ی نامشروع

پیش گیری از افزایش روابط نامشروع

آزادی جنسی در بوته ی نقد

معنویت گریزی اجتماعی

غیبت

من نمی توانم آن کار را انجام دهم.

دوستم زهرا، من را دوست ندارد.

محبوب دل ها باشید

خوشبختی، خود تویی، در آینه دیگران آنرا مجو

خنده هایت را برای روز مبادا نگه ندار.

به سفر که میروی ، بالهایت را فراموش نکن

به آینه که نگاه میکنی، او محو تماشای تو شده است

نگاهت را به هر گوشه ای پرت نکن

طوفان با همه خشمش ، نمیماند ، دریاست که همیشه پابرجاست

همیشه ماه به حوض می آید تا ماهی ها را به آسمان ببرد.

زمین ، سریع قرض دریا را از ابر میگیرد

به ستاره ها که نگاه می کنی ،آسمان را فراموش نکن.

کثرت سنگ ها مانع نمیشود که من از زیبایی شان سخن نگویم

افراد کم حرف ، زبانشان در نگاهشان است

کویر ، بزرگترین سکوت آفرینش است.

هرچند وقت یک بار خودت را از خودت طلب کن ، شاید گم شده باشی.